داستاکوفسکی - بلاخره شکستم


	بلاخره شکستم سلام دوستان همیشگی بعد از مدتها به روز شدم البته این قضیه رو به تنبلی نگذارید چند تا داستان دارم که کامل نشده فعلا یک شعر جدید که امیدوارم با نظراتتون اونو بسازید من اقلیتی مجازی که دستهایم در جیبم دوست دارم زنی تنی در کشیده انگشتانی خمیده پیرزنی که مادرش بود و برایم از کنت پیرهنی تنیده دور خودش دامنی / به تن که دستهایش در جیبم و پیرزنی که زنده نبود خودش از منی که دوست دارم تنی برهنه دامنی و انگشتی خمیده و پیرزن هیچ وقت مرده نبود غمی که هیچ وقت ... - تو از منی ؟ \|+\| نوشته شده توسط شنتیا کوئین در دوشنبه پانزدهم خرداد 1385 \|